نحوه ی تشکیل بادها:
ساده ترين شکل تشکیل این بادها، جابجايي هواي گرم «دشت سيستان» با هواي سرد عرض هاي شمالي است. ايجاد يك سيستم كم فشار در ماه هاي تابستان بر روي كوير ريگستان و حركت به سمت بالا به منظور حفظ تعادل با هواي خشك استپ هاي مرتفع آسياي مركزي، موجب حركت توده هواي خشك از سمت شمال وشمال غرب به به سمت جنوب و جنوب شرق مي شود و به خاطر تداوم وزش به باد 120 روزه مشهور است.

اين بادها متاثر از «بادهاي موسمي هند» هستند. بدين صورت كه در شمال «افغانستان» براثر استقرار يك سيستم پرفشار رطوبت خود را در اثر ریزش باران هاي سنگين از دست داده و همزمان با آن يك سيستم كم فشار فصلي از نوع حرارتي هستند و در دشت زابل به وجود مي آيد. و به علت اختلاف فشار هوا بين كوهستان هاي افغانستان و دشت سيستان تشكيل مي شوند.
به علت شکل توپوگرافيک «دشت زابل»، ارتفاعات پلنگان در غرب و ارتفاعات بابائي در شمال شرق اين دشت واقع شده است، حالت كانال طبيعي ايجاد نموده و باعث تشديد سرعت اين باد مي شود. اين باد داراي جهت شمالي و يا شمال غربي است و در منطقه زابل به «باد لوار» معروف است؛ به معنی باد گرم و خشك.


محدوده ی وزش:
جنوب خراسان، مشرق كرمان و شمال سيستان در فصل گرم قلمرو تسلط جريان هايي است كه به بادهاي 120 روزه سيستان شهرت دارد و بر اثر اختلاف فشار بين ارتفاعات شمال افغانستان و دشت نا اميد بشدت تقويت شده و هر سال تقريبا از خرداد ماه لغايت شهريور از جهت شمال شرقي به جنوب غربي مناطق و سيعي را تحت تاثير قرار ميدهد اين باد پهنه هاي هموار ونا هموار جنوب خراسان را تحت تاثير قرار داده و دشتهاي ريگي لوت شمالي وحفره هاي گندم بريان در مجاورت كرمان بوجود آورده است. اين باد در برخورد با ارتفاعات شمالي ـ جنوبي كرمان جهت آن به سمت جنوب و سپس جنوب شرقي منحرف شده و نيمه غربي لوت مركزي را تحت تاثير قرار داده وشيار هايي نسبتا" موازي به طول دهها كيلومتر را در رسوب هاي تخريبي ميوسن با جهت شمال غرب ـ جنوب شرقي بوجود مي آورد.

در بم و نرماشير نيز كيفيت ايجاد بادها و مسير حركت آنها تابع شرايط توپوگرافي بين كوه و دشت است. مهمترين بادها از فاش كوه نشات گرفته و به سمت مشرق وشمال شرقي مي وزند سپس در برخورد با بادهاي محلي ديگر از شاهسواران وزند كوه بتدريج جهت شمالي مييابند اين باد پس از عبور از بيابان سر دگال مستقيما از جنوب به دشت لوت وارد ميشود و در بخش شرقي «لوت مركزي» بزرگترين و متراكم ترين ريگ ايران يعني «ريگ لوت» را بوجود مي آورد.



نشتیفان:
وجه تسمیه ی شهر «نشتیفان» نیز که در حاشیه ی جاده ی قائن و در 18 کیلومتری شهر خواف واقع است را به «نیشِ طوفان» نسبت می دهند، جایی که وزش بادهای 120 روزه چهره ای ممتاز از لحاظ جغرافیایی به آن بخشیده است و ساکنین آن را به فکر تأسیس آسبادهایی بی نظیر در جهت بهره برداری از این جریانات هوایی وا داشته است. سازه هایی که به خاطر منحصر به فرد بودن و نشان داشتن از مهندسی بی نظیر ایرانی در پروسه ی ثبت جهانی قرار گرفته اند.


زمان وزش:
در مورد زمان وزش اين باد اگر چه منابع مختلف در زمان شروع آن حداكثر 20 روز اختلاف نظر دارند ام همه مدت تداوم آنرا حد اقل 4 ماه مي دانند. بادهای 120 روزه تقريباً از اويل ماه ژوئن شروع و در حدود 4 ماه از سال در دشت زابل ادامه دارد و تقريباً دراوسط ماه سپتامبر خاتمه مي يابد.
حداكثر سرعت اين باد رادر منطقه سيستان تا 100 وحتي 120 كيلومتر در ساعت هم ذكر كرده اند (2و 24) درايستگاه بيرجنددر شمال منطقه نيز متوسط سرعت سالانه ی باد 2/8 گره در ثانيه و شديد ترين بادها با سرعت 40 تا 45 گره در ساعت عنوان شده است.
برخي منابع نيز با تفكيك باد به زمستانه و تابستانه سرعت آنرا بترتيب 13 و 26 كيلومتر در ساعت ذكر كرده اند. اين باد در ابتداي صبح، آرام بوده و پیش از ظهر به حداكثر سرعت خود ميرسد. از بعد از ظهر سرعت آن فروكش و در ساعات اولیه ی شب بصورت نسيم ادامه داشته يا از حركت مي ايستد. براساس آمار در يك دوره 4 ساله (سال 2000 تا 1997) متوسط سرعت باد وتغييرات آن در طول شبانه روز آمده است.