مهمان گرامی ، آیا این نخستین بازدید شماست ؟ روی "ایجاد حساب کاربری جدید" کلیک کنید تا در انجمن ما عضو شوید.

تالار گفتمان بانک تور و گردشگری

نمایش نتایج: از 1 به 3 از 3
  1. #1

    تاریخچه تهران

    پیشینۀ سکونت در تهران به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد باز می*گردد. در دی ماه ۱۳۹۳اسکلت یک انسان در منطقه مولوی تهران متعلق به حدود 7000 سال پیش کشف گردید. پیش از این گمان می*رفت سابقه زندگی در منطقه تهران امروزی به کشفیات قیطریه که متعلق به ۳۰۰۰ سال پیش بود، بر می*گردد.[۱]اما اسکلت هفت هزارساله یک زن که در حفاری فاضلاب در محله مولوی تهران کشف و به وسیله رایانه تصویر سازی شد، گمانه زنی ها در مورد تاریخ تهران را دچار تحول کرد.[۲]

    تهران در گذشته از روستاهای ری بوده و ری که در تقاطع محورهای قم، خراسان، مازندران، قزوین، گیلان و ساوه واقع شده به سبب مرکزیت مهم سیاسی، بازرگانی، اداری و مذهبی از قدیم مورد نظر بوده و مدعیان همواره این مرکز راهبردی را مورد تهاجم و حمله قرار می*داده*اند.
    روستای تهران به واسطه برخورداری از مغاک*ها و حفره*های زیر زمینی و مواضع طبیعی فراوان و دشواری نفوذ در آن ها پناهگاه خوبی برای دولت مردان و دیگر اشخاصی بوده که احتمالاً مورد پی گرد مدعیان قرار داشته*اند.

    کریمخان زند به مدّت ۴ سال تهران را مرکز حکومت خود قرار داد و در محوّطهٔ ارگ بناهای جدیدی احداث نمود.
    آغا محمدخان برابر نوروز ۱۱۶۴خ. تهران را به پایتختی برگزید و در همین شهر تاج گذاری کرد. با گزینش این شهر به پایتختی روند گسترش کمّی و کیفی آن متحول شد و در مدّت ۲۲۰ سال جمعیّت آن از حدود ۱۵۰۰۰ نفر در سال ۱۱۶۴ خ. به بیش از ۷ میلیون نفر در سال ۱۳۸۴رسید و وسعتش از حدود ۴٫۴ کیلومتر مربّع به بیش از ۷۳۰ کیلومتر مربّع افزایش یافت.[۸]
    در دورهٔ حکومت آغامحمدخان قاجار، تهران به پایتختی برگزیده شد، روز یکشنبه ۱۱ جمادی*الثانی ۱۱۶۴ خ. هم*زمان با عید نوروز آغا محمد خان قاجار در خلوت کریم*خانی تاج سلطنت ایران را بر سر گذارد و تهران را به عنوان پایتخت این کشور معرفی کرد.[۵]در دههٔ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شهر اساساً نیاز به گسترش و تغییر داشت. این تغییرات در زمان رضا شاه پهلوی آغاز شد. در دوره او برخی بناهای قدیمی با یک اسلوب معین تخریب شدند و ساختمان*های مدرن با سبک*های ایرانی پیش از اسلام، از جمله بانک ملی، ساختمان امنیّه، ساختمان تلگراف و تلفن و دانشکدهٔ نظامی در جاهای مشخّص به خودشان ساخته شدند. بازار تهران نیز در راستای این خطّ مشی به دو نیم تقسیم شد و بسیاری از ساختمان*های تاریخی به منظور ایجاد راه*های درون شهری در پایتخت تخریب شدند. نمونه*های بسیاری از باغ*های ایرانی نیز با توجه به مدرن سازی و ایجاد شبکه جاده*ای در شهر مشمول این طرح شدند.

    تهران برای نخستین بار توسّط ایل قاجار پایتخت ایران شد. تصویر کتیبهٔ فتحعلی شاه، روی تپّهٔ سنگی چشمه علی واقع در شمال شهر ری منطقه ۲۰ تهران

    در خلال جنگ جهانی دوم، نیروهای نظامی بریتانیا و شوروی وارد شهر تهران شدند. در سال ۱۹۴۳ تهران محلّ برگزاری کنفرانس تهران بود. در دههٔ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ (دورهٔ محمدرضا شاه پهلوی)، تهران به سرعت توسعه پیدا کرد و طرح*های زیادی ریخته شد. ساختمان*های جدید، کم*کم بیشتر و بیشتر شدند و خیابان*ها گسترش پیدا کردند. طرح*های دورهٔ محمدرضا شاه پهلوی با انقلاب ۱۳۵۷ ایران تقریباً متوقّف شد. در طول جنگ ایران و عراق، تهران بارها مورد حملات موشکی و هوایی قرار گرفت و بسیاری از مردم تهران در نتیجهٔ این حملات کشته و مجروح شدند. پس از هر حملهٔ هوایی، مواضع تخریب شده بازسازی می*شدند.
    پس از جنگ ایران و عراق، رشد عمرانی تهران از سرگرفته شد. در زمان غلامحسین کرباسچی شهردار تهران، فعّالیّت*های متعدّدی در عمران شهری صورت گرفت. مترو تهران در این دوره حفّاری*های گسترده*ای داشت و پروژه*هایی نظیر پروژهٔ خیابان نواب صفوی، در این دوره تکمیل شد. در زمان تصدّی شهرداری توسط محمدباقر قالیباف نیز توسعه رو به افزایش بود، تونل توحید، پل جوادیّه و برج میلاد در این دوره افتتاح شدند.
    به عبارتی دیگر تهران ترقی و حرکت سریع خود به سوی پیشرفت را از سال انتقال پایتخت به قزوین آغاز کرد و شاه تهماسب صفوی به دلیل آنکه سید حمزه، جد اعلای صفویه در شهر ری و در جوار مرقد حضرت عبدالعظیم مدفون بود گاه به زیارت می*رفت. او با افزایش رفت*وآمدهایش دستور داد پیرامون آن باروی محکمی برای وی بسازند. همچنین دستور داد بناهای جدید بسازند که درسال ۹۷۱ه- ق با ایجاد ۱۱۴ برج (به تعداد سوره*های قرآن) در تهرن آغاز شد و وی دستور داد در زیر هر برج یکی از سوره*های قرآن را دفن کنند.
    حصاری که دور تهران کشیده شد شش هزار قدم طول داشت و برای ساختمان آن و برج*هایش از دو نقطه خاک برداری کردند که بعدها یکی از دو محل به «چاله*میدان» و دیگری به «چاله*حصار» معروف شد.
    پس از انقراض صفویه، نادر شاه افشار در سال ۱۱۵۴ ه- ق تهران را به رسم تیول به پسر خود رضا قلی داد و پس از افشاریه، کریم خان زند به علت درگیری و نزاع با آغا محمد خان قاجار و از آنجا که تهران در نزدیکی طبرستان (یعنی مقر اصلی آغا محمدخان) قرار داشت صلاح خود را در اقامت در تهران دید.

    بعد از مرگ کریمخان زند، آغا محمد خان قاجار در سال ۱۲۰۰ ه- ق در اول فروردین بر تخت سلطنت نشت و تهران را به*عنوان پایتخت برگزید و «دارالخلافه» نامید.

    انتخاب تهران به عنوان پایتخت از سوی خان قاجار چند علت داشته که مهم*ترین آنها نزدیکی به اراضی حاصل خیز ورامین و مجاورت آن با محل استقرار ایلات ساوجبلاغ بوده*است، مضافاً ایلات غرب ساکن در ورامین، یعنی هواخواهان وی در حوالی تهران اقامت داشتند و جز این، تهران با استرآباد و مازندران که در حقیقت ستاد اصلی نیروهایش بود فاصله چندانی نداشته*است.
    در زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار بر اثر موج حرکت ایران به سوی غرب، تهران بیش از پیش آباد گردید. از جمعیت تهران در دوره فتحعلی شاه اطلاع دقیقی در دست نیست، ولی به طوری که در کتاب جام جم معتمدالدوله فرهاد میرزا آمده*است جمعیت تهران در زمان ناصرالدین شاه، صد و پنجاه هزار نفر رسیده بود.
    ناصر الدین شاه دو نفر را مامور کرد که محدوده و نقشه*ای برای پایتخت در نظر بگیرند و با وسعت بیشتری به حفر خندق*های جدیدی در اطراف تهران بپردازند.

    نخستین باروی تهران در زمان شاه طهماسب ساخته شد. پس از آن در زمان ناصرالدین شاه ساختمان حصار و حفر خندق*های جدید تهران قریب به ده سال طول کشید و شهر تهران چندین برابر توسعه یافت و مساحت آن به سه فرسخ و نیم رسید و از طریق ۱۲ دروازه به محیط بیرون خود ارتباط یافت. این دروازه*ها که هم اینک نیز، اگر چه ساختمان آن ها از بین رفته، اما اسمشان باقی است. عبارت*اند از:
    • دروازه*های دولت، یوسف آباد و شمیران (در شمال شهر)
    • دروازه*های خراسان، دولاب و دوشان تپه (در شرق شهر)
    • دروازه*های باغشاه، قزوین و گمرک (در غرب شهر)
    • دروازه*های غار، خانی*آباد و حضرت عبدالعظیم (در جنوب شهر)

    در واقع حدود جغرافیایی تهران به شرح ذیل بود:
    شمال: طول خیابان انقلاب فعلی، از حدود پیچ شمیران تا کمی بعد از چهار راه کالج که به شکل مایل به طرف غرب و خیابان سی متری (کارگر کنونی) امتداد داشت. غرب: از حدود چهار راه جمهوری کنونی تا حوالی میدان گمرک جنوب: خیابان شوش، از حدود میدان راه آهن تا حوالی میدان گمرک. شرق: خیابان شهباز(۱۷ شهریور فعلی) تا بعد از میدان شهدای کنونی.
    و محلاتی که در داخل این محدوده قرار داشتند و هنوز بسیاری از آنها با همان اسم و رسم قدیم وجود دارند. محله دولت که به دلیل نزدیکی با کاخ*های سلطنتی به این نام خوانده می*شد، خیابان*ها و محله*های لاله*زار، خیابان شاه*آباد، چهار راه سید علی، خیابان اسلامبول، خیابان علاءالدوله، (فردوسی)، خیابان لختی (سعدی)، خیابان واگن*خانه،(خیابان اکباتان) عین الدوله، دوشان*تپه، (ژاله)، نظامیه (بهارستان) و دروازه شمیران را شامل بود.
    محله عودلاجان (اودلاجان) تشکیل می*شد از خیابان جلیل*آباد (خیام) کاخ گلستان تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و پامنار و جنوب خیابان چراغ برق (امیر کبیر) و میدان توپخانه، که محله کلیمیان و و زرتشتیان مقیم تهران بوده*است.
    محله سنگلج که بخش اعظم و عمده آن را امروزه پارک شهر تشکیل می*دهد، در گذشته یکی از مراکز مهم سیاسی بود و با اینکه در حال حاضر تقریباً از بین رفته ولی هنوز اشتهار تاریخی خود را از دست نداده.
    چاله حصار یکی دیگر از محلات جنوب تهران بود که چون آن را خاکبرداری و خاکش را به مصرف حصار کشی تهران رسانده بودند، مقدار زیادی چاله گود مانند داشت، بعدها برای تخلیه زباله*های شهر از آنجا استفاده می*کردند.
    چاله میدان نیز که قبلاً در دوره صفویه خاک آن را به مصرف حصارکشی تهران رسانده بودند، وضعی تقریباً مشابه چاله حصار داشت و محل تخیله زباله تهران به حساب می*آمد، این محله محدود به جنوب بازار چهل تن و امامزاده سید اسماعیل و میدان مال فروش*ها، میدان امین السلطان، گمرک، خانی آباد، دروازه غار و پاقاپوق (اعدام) بود.

    نخستین خودرو تهران

    به دنبال کالسکه*هایی که با بخار و آتش حرکت می*کردند اولین اتومبیل*هایی که به ایران وارد شد. سواری*های فورد کروکی کلاچی با لاستیک توپر بود. اتومبیل*هایی نیز شبیه وانت امروزی وارد تهران شد که به آنها ماشین لاری می*گفتند و هم چنین اتومبیل*های دورسیمی که برای حمل بار و مسافر می*آمدند. به هر جهت نخستین اتومبیل در زمان مظفرالدین شاه وارد تهران گردید.

    نخستین خط آهن (ماشین دودی)

    نخستین خط آهن ایران، خط آهن تهران به شهرری بود که در سال ۱۲۶۱ هجری شمسی و ۱۸۸۳میلادی امتیاز آن را یک نفر مهندس فرانسوی به نام مسیوبواتان از ناصرالدین شاه گرفت. ماشین*های که در این خط به کار افتادند نام ترن نداشتند بلکه در دارالخلافه آنهار را ماشین دودی می*گفتند.
    تهران در شمال شهر ری واقع است و دارای باغهای فراوان و میوه*های متنوع ودرختان زیبا می*باشد و همچنین آب و هوای خوش دارد. پس از آنکه شهر ری دو بار مورد حمله مغولان قرار گرفت اهالی آن رو به بلاد دیگر من*جمله تهران نهادند. کهن*ترین سند فارسی موجود درباره نام تهران نشان دهنده این مطلب است که تهران پیش از سده سوم هجری قمری وجود داشته*است و همچنین در نوشته*های تاریخنگارانی چون ابن اسفندیار، عمادالدین زکریای قزوینی و حمدالله مستوفی و برخی دیگر همگی معترفند که تهران دارای محلاتی بوده که در زیرزمین ساخته شده بود و اهالی آن در زیرزمین بیتوته می*کردند.

    تهران افشاریه

    پس از فروپاشی صفویه و به روی کارآمدن افشاریه و به خصوص در زمان نادرشاه که پادشاهی خود را مشهد و خراسان قرار داده بود. تهران اهمیتی ثانوی یافت و شاه حکومت تهران را در سال ۱۲۵۳ه. ق به پسر ارشدش رضاقلی میرزا سپرد.

    تهران در عصر ایلخانیان مغول

    در زمان حمله مغول شهر ری ویران شد و انبوهی از جمعیت آن قتل*عام شدند. سپس گروهی از مردم این شهر به سوی قریه تهران مهاجرت کردند. کوشش*هایی که ایلخان غازان (۷۰۳-۶۹۴ه-ق) برای عمران شهر ری انجام دادند با شکست مواجه شد و ورامین نیز سرانجام به صورت تلی از خاک درآمد. اما تهران در قرن هشتم و نهم قمری از این رویداد به تدریج سود برد. سفیر اسپانیا نخستین جهانگرد غربی که از تهران یاد کرده*است در حالیکه برای ملاقات تیمور لنگ در سفر به سمرقند از تهران گذر می*کرده شهر را بسیا وسیع و دلپذیر یافته و نوشته*است که در یک قصر به او مسکن داده*اند. این بنا بزرگ*ترین ساختمان شهر بوده و تیمور لنگ هنگام عبور از تهران در این مکان فرود می*آمده*است. این قصر نخستین بنای معظم تهران است که در متون از آن یاد شده*است. منتهی*الیه جنوب شرقی تهران در قرن نهم تقریباً در نزدیکی محلی بود که در حال حاضر بقعه سید اسماعیل در آن قرار دارد. محله چاله میدان فعلی به همراه امامزاده یحیی مرز شمال شرقی شهر را تعیین می*کرده*است. اقامت گاههای زیرزمینی، خانه*ها و بستان ها با گردش به سمت غرب، تا آن سوی امامزاده یحیی امتداد می*یافتند و تا محل کاخ کنونی گلستان پیش می*رفتند. این بخش ضلع شمال غربی مجتمع شهری عصر تیموریان را تشکیل می*داده*است.

    تهران صفوی

    اهمیت و آبادانی و رونق تهران از زمان دودمان صفوی آغاز گردید. چون نیای بزرگ صفویان بنام سید حمزه در شهر ری مدفون بوده و هم به جهت وجود باغهای وسیع و آب گوارا و چنارهای بلند و زیبا، شاهان صفوی هر چند یک بار بدانجا روی می*آوردند و بدین ترتیب تهران مورد توجه پادشاهان صفوی بویژه شاه تهماسب یکم واقع گردید و وی دستور ساختمان بارویی به دور شهر را داد که دارای چهار دروازه و ۱۱۴ برج به تعداد سوره*های قرآن بود و برای بنای حصار شهر از دو منطقه داخل شهر خاکبرداری انجام شد که بعدها این دو منطقه به چاله حصار و چاله میدان معروف شدند. حدود تقریبی نخستین حصار شهر تهران از جنوب به خیابان مولوی و حاج ابوالفتح، از سوی شرق به خیابان ری، از غرب به خیابان شاهپور (وحدت اسلامی) و از شمال به امیرکبیر و سپه (امام خمینی) محدود می*شد و محوطه ارگ تهران در میانه شمالی شهر قرار داشت و خندقی نیز به دور حصار کشیده شده بود و محله*های عمده درون حصار شامل بازار، عودلاجان، سنگلج، ارگ، چاله*میدان و چاله*حصار می*شده*است. محدوده درون حصار حدود ۴ کیلومتر مربع بوده و درازی باروی دور آن در کتابهای معتبر حدود ۶ هزار گام نگاشته شده*است و فضای بیرون از حصار شامل باغها و کشتزارهای پهناوری بوده که امروزه همگی به محدوده*های شهری تهران مبدل گردیده*اند. پس از استقرار خاندان صفوی در قزوین و سپس در اصفهان، تهران از رشد و گسترش بازمانده و بی توجهی شاه عباس اول به تهران نیز خود به این مسئله افزود زیرا که وی در سال ۹۹۸ که رهسپار جنگ با عبدالمومن خان ازبک شد در تهران به سختی بیمار گردید و ناگزیر از سرکوبی به موقع ازبکان بازماند و در نتیجه ازبکها مشهد را گرفتند بدان جهت خاطره تلخی از تهران به دل گرفت و نسبت به پیشرفت و رشد آن بی توجه ماند.
    در روزگار واپسین پادشاهان صفوی برخی اوقات تهران مقر موقتی دربار گردید و حتی شاه سلیمان در آنجا کاخی بنا نهاد و در زمان سلطان حسین صفوی که هم*زمان با حمله افغان*ها در تهران بسر می*برده برابر یورش افغانها به سختی ایستادگی نموده و تلفات سنگینی را به نیروهای اشرف افغان وارد ساخت اما سرانجام تهران سقوط نمود و افغانها نیز به جهت گرفتن انتقام شهر را ویران کردند و بعدها پس از راندن افغانها، شاه تهماسب دوم به تهران بازگشت و در زمان نادرشاه افشار تهران ازنو نام و نشانی یافت و وی فرمان داد که انجمنی از همه دین شناسان شیعه و سنی در آنجا تشکیل شود و آنان اختلافات دیرینه خویش را کنار گذارند و موجبات یکپارچگی اسلام را فراهم آورند.

    تهران قاجاری

    بعدها با سرنگونی افشاریان، تهران در گستره نفوذ قاجارها که رقیب کریمخان زند بودند درآمد و در طی جنگ و کشاکش میان خان قاجار و کریمخان لشکر قاجار تارومار شد و کریمخان با لشکر خویش وارد تهران گردید و ظاهراً قصدش این بود که تهران را پایتخت خویش کند بدان سبب که ساختمان دیوانی را در آنجا بنا نهاد و به فرمان او برج و باروی شهر تعمیر گردید و ارگ سلطنتی نیز بازسازی شد.
    پس از مرگ کریمخان زند آقا محمدخان پس از نبرد سختی که با لطفعلی خان زند داشت بر کشور چیره گردید و تهران را در آغاز سده سیزدهم و به سال ۱۰۲۴ پایتخت خویش قرار داد و از آن پس تهران دارالخلافه (به معنی پایتخت) نامیده شد و سران طایفه زند به یافت آباد در جنوب دارلخلافه تبعید شدند.
    در طول روزگار قاجاری تهران گسترش زیادی یافت و ساخت و سازهای فراوانی در آن انجام گرفت و در دوره سلطنت فتحعلی شاه محلات تازه و ساختمانهای چندی در تهران ایجاد گردید که از آن جمله مسجد امام خمینی (شاه)، مسجد سید عزیزالله، مدرسه مروی، قصر قاجار باغ نگارستان و لاله*زار را می*توان نام برد. همچنین طول باروی شهر به ۵/۷کیلومتر افزایش یافت و با ۶ دروازه به بیرون از شهر پیوسته گردید.
    در زمان محمدشاه قاجار گسترش و رونق تهران همچنان ادامه یافت و دو کوی تازه، یکی بنام عباس*آباد و دیگری محمدیه به محلات تهران افزوده گشت و آب رودخانه کرج بنام نهر کرج به تهران انتقال یافت که آب روان میان بلوار کشاورز یادگار همان زمان است.
    در آغاز پادشاهی ناصرالدین شاه به جهت افزایش چشمگیر جمعیت دیگر فضایی برای ساخت و ساز درون حصار قدیمی باقی نمانده بود بنابراین ایجاد محلات در بیرون از حصار قدیمی انجام یافت که از آن جمله کاخهای شاهی، کوشک*های اعیانی، سفارتخانه*ها و منازل خارجیان همگی در بیرون از حصار ساخته شد و به کوشش اصلاحگر بزرگ ایران، امیر کبیر نهادهای چندی از جمله مدرسه دارالفنون، بازار امیر، بازار کفاشها و سرای امیر پدید آمد که خود در گسترش مکانی شهر تهران بی تأثیر نبوده*است.
    جمعیت تهران در این دوره بیش از ۱۵۰ هزار نفر نگاشته شده*است. در همین زمان نیاز به تعیین محدوده تازه شهر تهران احساس می*شد و این کار نیازمند تهیه نقشه*ای از تهران بود. از این رو در سال ۱۲۷۵گروهی به سرپرستی اعتضادالسلطنه با همکاری موسیو کرشیش سرتیپ و آموزگار توپخانه و دستیاری چندین نفر از شاگردان دارالفنون نقشه*ای از تهران تهیه کردند و این نخستین نقشه دارالخلافه تهران به مقیاس ۱:۱۰۰۰بوده*است و از آنجایی که امکانات و وسایل فنی در اختیار هیئت تهیه نقشه نبوده از اینرو فاصله*ها با گام و زاویه*ها با تقریب اندازه*گیری می*شده*است، بر این پایه نقشه مزبور از جهت نشان دادن شکل و موقعیت شهر و محله*های درون آن و دروازه*ها در نوع خود نقشه موفقی بوده و چهره تهران قدیم را کاملاً در برابر دیدگان مجسم می*سازد.

    تهران پهلوی

    بیگمان دگرگونی*های بنیادین در تهران از سال ۱۳۰۰ به بعد ایجاد شده*است که به چهار دوره کاملاً جدا تقسیم می*شود. سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ که در پی آن خندق*ها و دروازه*ها از میان برداشته شد و شهر از چهار سوی رو به گسترش نهاد و اندکی شکل منظم و هندسی یافت. همچنین ساختمان*ها و تأسیسات بانک ملی (از آن میان ساختمان صندوق بانک ملی ایران)، وزارت امور خارجه، شهربانی کل کشور، ایستگاه راه*آهن، دانشگاه تهران، ایستگاه فرستنده رادیو تهران، باشگاه افسران و چند بیمارستان مربوط به این دوره می*باشد.
    سال های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ که هم*زمان با جنگ جهانی دوم بوده و به دلیل پیامدهای ناشی از جنگ جهانی و مسائل و مشکلات سیاسی برآمده از آن تغییرات چشمگیری در کشور پدید نیامد.[نیازمند منبع]
    سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷ که طی آن شهر تهران به سرعت توسعه یافت و ساختمانها ی پیشرفته و شهرک*ها و باغراه*ها (بلوارها) ی تازه*ای ساخته شد در سال 1348 قرار بود یک مجموعه بزرگ شهری به نام شهستان پهلوی در تپه*های عباس*آباد تهران ساخته شود،در این مجموع قرار بود ساختمان ها و برج های بلندی مانند برج شیر و خورشید ساخته شود و پس از ساخت می*توانست به بزرگ*ترین و پیشرفته ترین در آسیا تبدیل شود. پیشرفت تکنلوژی تهران به گونه ای بود که گردشگر های خارجی، تهران را توکیو دوم آسیا خطاب می کردند،در سال ۱۳۵۵ تهران به عنوان یازدهمین شهر پیشرفته دنیا از نظر ساختمان سازی و تکنلوژِی مدرن رونمایی شد. جمعیت شهر بر پایه آمار سال ۱۳۵۵ به ۴٫۳۵۰٫۰۰۰ نفر بالغ گردید
    دوره چهارم سال ۱۳۵۷که هم*زمان با انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی، تغییر رژیم سیاسی کشور و حاصل آن تغییر چشمگیر در همه ابعاد جامعه بوده*است، گسترش تهران در طی این سالها مربوط به عوامل چندی از جمله جنگ ایران و عراق و مسئله جنگ*زدگان، تمرکز همه امکانات آموزشی و بهداشتی، درمانی و رفاهی در تهران موجبات گسترش بی*رویه جمعیت در این شهر گردیده*است[نیازمند منبع]و دقیقاً همین امر سبب ایجاد معضلات اجتماعی و اقتصادی بیشماری را برای شهروندان تهرانی در پی داشته*است که از آن جمله به اختصار می*توان آلودگی محیط زیست، راه*بندان*ها و مشکلات ترابری شهری، پیشه*های کاذب و بسیاری مسائل اقتصادی و زیستی را برشمرد.
    تهران مرکز همه وزارتخانه*ها و ادارات و بیشتر مراکز علمی کشور می*باشد. و هم اکنون نمایندگیهای سیاسی بیش از ۹۰کشور جهان در تهران جای گرفته است. از مناطق دیدنی تهران می*توان به موزه ایران باستان، کتابخانه ملی، مجموعه کاخهای پیشین، بوستان*ها و فضای سبز و موارد دیدنی دیگر نام برد.




    ویرایش توسط derakhshandeh : 10-31-2016 در ساعت 05:46 PM

  2. #2

  3. #3
    استفاده از سطل زباله ها در اماکن عمومی امری ضروری و اجتناب ناپذیر می باشد. سطل زباله ها دارای انواع مختلفی می باشند ، من جمله :
    سطل زباله اداری
    سطل زباله شهری
    سطل زباله پلاستیکی (سطل زباله پلی اتیلن)
    سطل زباله آشپزخانه
    سطل زباله خانگی
    سطل زباله سبلان
    سطل زباله فلزی
    سطل زباله استیل
    سطل زباله مکانیزه گالوانیزه

    بنا به نیاز می توان از هر یک از انواع سطل زباله های بالا استفاده نمود. هر یک از این سطل زباله ها از مواد مختلفی ساخته شده و دارای ابعا مختلفی هستند. بنابراین قیمت هر یک از آنها با یکدیگر متفاوت است.
    شرکت آستیاک ارائه دهنده انواع تجهیزات نظافتی می باشد و دارای سابقه ی 15 ساله در این حیطه است. به منظور دریافت لیست قیمت سطل زباله ها می توانید با شماره های ۶۶۲۱۴۶۶۸۹ – ۰۲۱ و ۶۶۲۳۷۷۸۳ – ۰۲۱ تماس حاصل نمایید.

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •